ഹൃദയത്തിൽ മഴ പെയ്യുന്നുണ്ട്

ഹൃദയത്തിനുള്ളിലൊരായിരം മഴക്കാറുകൾ ജന്മം കൊള്ളുന്നു.
പ്രളയമാകാനല്ല മറിച്ചുത്സവമാകാൻ.
മണ്ണിനെ മേഘം പ്രണയിക്കുവാൻ
ഒഴുകിടാം മഴയായി ഞാൻ.
നിന്റെ മുടിനാരുകൾ തഴുകിപ്പോയിടാം.
മധുരമൂറുന്ന വാക്കുകൾ പുൽച്ചെടിയായ് നാമ്പിടാൻ
വരണ്ട ചുണ്ടുകൾ നനച്ചിടാമതിലുമ്മ വയ്ക്കാം.
കൈകളിൽ വസന്തം തീർക്കാം.
വിണ്ടുകീറിയ നിന്റെ ദേഹമൊക്കെയും നൂലായ് മാറി ഞാൻ തുന്നിച്ചേർക്കാം.
നിന്നുടലിൽ ഇഴകളായ് ചേർന്നിരിക്കാം.
മരവിച്ചുപോയ നിൻ കാൽപാദങ്ങളെ
മുത്തായ് വന്നു ഞാനിക്കിളിപ്പെടുത്താം.
ഞാനൊരിക്കൽ പറഞ്ഞതോർക്കുന്നുണ്ടോ?
വിളിക്കണം വീണ്ടും വരാമെന്ന്.
നിൻ ചുണ്ടുകൾ വരളുന്നുണ്ടറിയാം.
നിന്നുടൽ വിണ്ടുകീറുന്നു.
നിൻ വിളിക്കായ് ഞാൻ കാത്തുനിൽക്കുന്നു.
മഴ നനയാൻ കൊതിക്കുന്നുണ്ടാവാം നീ...

NB: കൂടുതൽ വ്യക്തത കിട്ടാൻ വായിക്കുക
ഇവിടെ മഴ പെയ്യുകയാണ്
http://ancytpandithitta.blogspot.com/2019/06/blog-post_10.html