Being Moon

 Moon.

A mass of earth

Laid in a place

Going 'round the Earth

And thus revolving the Sun.

 She is heard in the songs

Of lovers, ladies and luring nights.

But she is known

Only because

The Sun sheds light on her.

It's her shine that they sing about.

It's her lustre that invokes muses of poetry,

She'd have been less known 

If she hid her behind the Earth forever.

If sun forbade to provide her rays.

If earth covered her from sun.

So is life of Some on Earth. 

Some are least known because of Sun and Earth.

But certain moons invite fame

Because of the unknown caves and mountains in it. 

Their talents.

#ancy

To be written

 

Tentative names of my upcoming stories. ഒരു മുഴുനീള short story എഴുതാൻ ഉള്ള സമയം കിട്ടുന്നില്ല. എത്രയും വേഗം എഴുതാൻ കഴിയുമെന്ന് കരുതുന്നു. 

Angel of Music

 Dear Angel,

Make your own name,

Because in name lies your fame.

Be a pillar of the palace of music.

Let your metallic strings and magical keys

Walk through the ear canal

Of Musicphiles,

Tremble their eardrums,

Pierce their cochlea

And lead all the way 

Upto the ocean of blood.

Let the waves sing your notes.

Let you have a place there.

In their heart.

Be the king of their hearts.

No.

Don't be the king.

Don't be the emperor.

Don't rule their heart

And don't wait for a successor.

Be immortal

Be an angel

Forever.

Written 13/09/2021

To one of my favourite music directors in our industry.

Sam CS sir.

അതിജീവനം

 അപമാനിക്കപ്പെട്ടു.

ഇതാദ്യമായല്ല ഇങ്ങനെ.

എന്റെ കുറ്റങ്ങളും കുറവുകളും എന്നോട് പറഞ്ഞാൽ പോരെ. എന്തിനാണ് എല്ലാവരുടെയും മുൻപിൽ വച്ച് അങ്ങനെയൊക്കെ പറഞ്ഞത്. ഇത്തവണ പറയുക മാത്രമല്ല അടിക്കുകയും ചെയ്തു. അവിടെ കൂടി നിന്ന എല്ലാവരും എന്നെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ചിലരുടെ പുച്ഛം, ദയനീയത, കാരുണ്യം, എന്താണ് എന്ന് പോലും അറിയാതെ ചിലരുടെ തുറിച്ചുനോട്ടം. 

പലഭാവങ്ങൾ മിന്നി മറഞ്ഞു പോകുന്നു. പലരുടെയും കണ്ണുകൾ മാത്രമായി ഓർമയിൽ. മതിയായി. ഇനിയും വയ്യ. എല്ലാം അവസാനിപ്പിക്കുകയാണ്. അവസാന നിമിഷം. മുറിയിൽ കയറി. വാതിൽ അടച്ചു. കയ്യിൽ കിട്ടിയത് പെൻസിൽ വെട്ടാൻ വച്ചിരുന്ന ബ്ലെയ്ഡ് ആണ്. പതിയെ പതിയെ ഞാൻ എൻ്റെ കയ്യുടെ അടുത്തേക്ക് അത് കൊണ്ട് വന്നു. കണ്ണുകളടച്ചു. ശ്വാസം പതിയെ ഉള്ളിലേക്ക് എടുത്തു. ഹാളിലെ ടിവിയിൽ നിന്ന് "ആൾ തൊട്ട ഭൂപതി" പാട്ട് കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചാവാൻ പോകുന്നതിന് മുൻപ് അത് കേട്ടിട്ട് പോകാം എന്ന് കരുതി. അപ്പോഴേക്കും ആരോ ടിവി ഓഫാക്കിയിരുന്നു. പിന്നെ ഫോണെടുത്ത് യൂട്യൂബിൽ ആ പാട്ട് പ്ലേ ചെയ്തു. അതുകഴിഞ്ഞ് അടുത്തത്. അതുകഴിഞ്ഞ് അടുത്തത്. അങ്ങനെ അങ്ങനെ. സമയം പോയത് അറിഞ്ഞില്ല. എപ്പോഴോ അത് മടുത്തപ്പോഴേക്കും എൻ്റെ മരണച്ചിന്തകൾ പറന്നു പോയിരുന്നു. 

ആ ഒരു നിമിഷം ഞാൻ അതിജീവിച്ചിരുന്നില്ലെങ്കിൽ ഈ കഥ പറയാൻ ഞാൻ ഉണ്ടാവുമായിരുന്നില്ല. 

Darkness

 Feeling Alone 

Getting bored 

Feeling ignored

Running cold 

Let me make an end

To all my problems 

Let me get into the darkest of all caves 

I've been waiting for a solution 

And nothing came 

The fire of hope fades now 

Let me end.

Atleast in words.

 I can't continue